خاطرات یک نمایشگاهی | شماره شش

وقتی شلوغی غرفه، نشانه موفقیت نیست!

روز دوم نمایشگاه بود.
هنوز سالن خیلی شلوغ نشده بود که چشمم به یکی از غرفه‌ها افتاد.
واقعاً نمی‌شد ندیدش.
بنرهای بزرگ، نورپردازی، موسیقی، چند نفر که جلوی غرفه بروشور پخش می‌کردند و کلی رفت‌وآمد.
از دور نگاه می‌کردی با خودت می‌گفتی احتمالاً یکی از موفق‌ترین غرفه‌های نمایشگاه همین است.
چند ساعت بعد دوباره از همان مسیر رد شدم.
هنوز جلوی غرفه شلوغ بود، اما یه چیزی برایم عجیب بود.
اکثر آدم‌ها می‌آمدند، بروشور می‌گرفتند، چند ثانیه نگاه می‌کردند و می‌رفتند.
داخل غرفه اما خبری از مذاکره جدی نبود.

همانجا یاد یکی از حرف‌هایی افتادم که همیشه می‌گویم:
هر شلوغی، یعنی موفقیت نیست.
عصر همان روز مدیر آن مجموعه را دیدم.
می‌گفت:
«همه می‌گفتن کاری کنید غرفه شلوغ بشه. الان شلوغ شده، ولی نمی‌دونم چرا مذاکره جدی نداریم.»
حدسم این بود که مشکل جای دیگری است.
چند دقیقه کنار غرفه ایستادم و رفتار بازدیدکننده‌ها را نگاه کردم.
خیلی‌ها اصلاً متوجه نمی‌شدند این شرکت دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد.
تبلیغات توانسته بود آدم‌ها را بیاورد جلوی غرفه، اما چیزی نبود که نگهشان دارد.
جالب اینکه چند غرفه آن‌طرف‌تر، یک غرفه خیلی ساده‌تر بود.
نه سر و صدای زیادی داشت، نه شلوغی عجیب.
اما هر کسی وارد می‌شد چند دقیقه می‌ماند، سؤال می‌پرسید، صحبت می‌کرد و یک ارتباط واقعی شکل می‌گرفت.
چی می‌خوام بگم…
نمایشگاه مسابقه جمع کردن آدم جلوی غرفه نیست، حتی کشیدن آدم داخل غرفه هم نیست.
مهم این است وقتی کسی آمد، دلیل داشته باشد بماند.
غرفه شلوغ شاید دیده شود؛ اما غرفه‌ای نتیجه می‌گیرد که گفت‌وگو ایجاد کند.
این تجربه یکی از همان لحظه‌هایی بود که دوباره یادآوری کرد: در نمایشگاه، هدف فقط دیده شدن نیست؛ هدف ساختن ارتباطی است که بتواند به یک فرصت واقعی برای کسب‌وکار تبدیل شود.

غرفه‌ای موفق است که بازدیدکننده را متوقف کند، گفت‌وگو ایجاد کند و مسیر یک همکاری را شکل دهد؛ نه اینکه فقط تعداد زیادی رهگذر را برای چند ثانیه جذب کند.

نظر شما چیست؟

آیا تاکنون در نمایشگاهی غرفه‌ای دیده‌اید که با وجود ظاهر چشمگیر و شلوغی زیاد، نتوانسته باشد بازدیدکنندگان را به گفت‌وگو و مذاکره جدی جذب کند؟
خوشحال می‌شویم تجربه یا دیدگاه خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

کسب‌وکارتون کوک باشه و
تنتون ساز
برند باشید